Detaylı bilgi için bahsine adresini ziyaret edebilirsiniz.
Cinsel yolla bulaşan hastalıklar arasında yer alan mikoplazmalar, özellikle Mycoplasma genitalium ve Mycoplasma hominis, çoğunlukla genital ve idrar yollarında bulunur. Bu mikroorganizmalar kendilerini kopyalayabilen en küçük bakteri türlerinden biridir. Ancak bazı durumlarda, bağışıklık sistemi zayıf bireylerde bu bölgelerin dışına da yerleşebilirler.
Genital mikoplazmalar arasında yer alan Mycoplasma hominis, Mycoplasma genitalium, Ureaplasma parvum ve Ureaplasma urealyticum gibi türler, cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlara sebep olabilmektedir. Özellikle Mycoplasma genitalium, sağlıklı bir florada bulunmayan bir organizmadır ve cinsel ilişki yoluyla bulaşarak enfeksiyona yol açar. Ureaplasma urealyticum ve Mycoplasma genitalium ise bel soğukluğunun gonokok dışı (NGU) formlarının önemli nedenleri arasında yer alır.
Erkeklerde mikoplazmalara bağlı belirtiler genellikle benzerlik gösterir; yanma hissi, acı duyumu, sık idrara çıkma ihtiyacı ve idrar kanalında kaşıntı gibi şikayetlerle ortaya çıkar. Kadınlar içinse Mycoplasma genitalium enfeksiyonu rahim ağzındaki hassasiyetle birlikte anormal vajinal akıntılara ya da adet dönemleri arasında kanamalara neden olabilir. Çoğu zaman bu enfeksiyona sahip kadınların yarısından fazlası herhangi bir belirti göstermemektedir.
Mycoplasma hominis ve diğer Ureaplasma türleri ayrıca pelvik inflamatuar hastalık (PID) ile bağlantılıdır. Vajinal enfeksiyonlarda balık kokulu veya kokusuz akıntılar sık görülen şikayetlerden biridir; bazı hastalarda ise hiç belirti olmayabilir. Genitoüriner sistemle ilgili rahatsızlıklarda, Mycoplasma hominis’in rolü önemlidir.
Yüksek seviyelerde bulunan Mikoplazmanın HIV gibi diğer cinsel yolla bulaşan hastalıklarla ilişkisi olduğu bilinmektedir. Ayrıca, bu bakteriler sepsis sendromuna yol açabilecek sistemik enfeksiyonlar oluşturabilir. Ameliyat sonrası yaralar veya doğum sonrası ateş gibi durumlarda da etkili olabilirler.
Mikoplazma enfeksiyonlarının teşhisi genellikle hasta öyküsü ve fizik muayene ile başlar; gerekirse pelvik muayene de yapılır. Ayrıca vajinal veya penisten alınan akıntı örnekleri üzerinden incelemeler yapılır. Özellikle standart kültür testlerinde bakteri ürememesi durumunda veya antibiyotik tedavisine yanıt alınamadığında akla gelebilir. Genital mikoplazmaların tanısı için Multipleks PCR taramaları ve Nükleik asit amplifikasyon testleri (NAAT) en etkili yöntemler olarak değerlendirilir.
Sonuç olarak, mikoplazmaların cinsel yolla bulaşan hastalıklardaki rolü göz ardı edilmemelidir; erken teşhis ve uygun tedavi yöntemlerinin uygulanması büyük önem taşımaktadır.
Güncel erişim için bahsine giriş sayfasını inceleyebilirsiniz.
